Рускиот „летечки тенк“ Су-25СМ3 ќе носи ракети „воздух-воздух“ со дострел од 110 километри?

Слободан Ѓукиќ
Најновата модернизација на рускиот „летечки тенк“ Су-25СМ3 во полн капацитет ќе стане сериозен конкурент на нашиот јуришник А-10. Покрај бомбардерските квалитети, ќе има и сериозен ловечки потенцијал. Така, руската „врана“ ќе имаат потенцијал да ги „лови“ нашите „брадавичести свињи“, загрижено констатираат американските експерти.

Се работи за последната модернизација на рускиот оклопен јуришник кој ја носи ознаката Су-25СМ3. Според мислењето на специјалистите, применетата форма на модернизацијата е толку обемна што практично од авионот создаде нова борбена машина. Вградени се нови мотори и целосно се заменети напаѓачко-навигацискиот систем и авиониката, пренесува интернет порталот РГ.

Јуришниците Су-25СМ3 ги проширија своите тактички способности затоа што благодарение на интегрираната опрема добија можност за употреба на воздухопловните ракети од класата „воздух-воздух“ со среден дострел Р-77 и Р-27! Значи, станаа ловци-бомбардери.

Покрај дуплирањето на оклопната заштита на виталните делови на авионот која се состои од преградни двојни панели направени врз база на титаниум и специјален челик, Су-25СМ3 ќе биде опремен со комплекс за противелектронска борба „Витебск-25“. Се работи за индивидуален комплекс за заштита кој се применува кај авионите и хеликоптерите. Наменет е да го штити авионот од противнички ракети опремени со инфрацрвени, ултравиолетови, оптички и радарски глави за самонаведување. Значи, покрај ракети кои се лансираат од рамо, а кои многу лесно може да се најдат во рацете на терористичките формации (на пр. „Стрела“, „Игла“, „Стингер“, и сл.), овој комплексот успешно попречува и ракети со среден и голем дострел какви што имаат сериозните армии („Патриот“, „Астер“, „Бук“). Основен елемент на „Витебск“ претставуваат две компјутеризирани станици за активно попречување ЛС-370-3С кои се наоѓаат во специјални контејнери на поткрилните носачи на авионот. Тие претставуваат нова генерација на уреди за активно попречување кои во голема мера го деформираат и неутрализираат радарскиот сигнал кој го емитуваат непријателски радари и тоа во сите дијапазони на работа. Тука се наоѓа и системот Л-150-16M „Пастел“  кој го детектира озрачувањето на авионот од страна на противничките радари и го предупредува пилотот да примени соодветни контрамерки за да се избегне радарската видливост. Покрај овие две станици кои го попречуваат радарскиот сигнал, тука се наоѓа и комплексот за заштита од проектили кои се лансираат од ЛПРС. Се состои од детектор на инфрацрвено озрачување (2 сензора на предниот и на задниот дел на авионот), кој е поврзан со два диспанзера УВ-26М наменети за пасивна заштита на авионот кои имаат вкупно 56 касети. Овие касети имаат широк дијапазон на примена и можат ефикасно да ги збунат противничките ракети кои се наведуваат на инфрацрвен, оптички и радарски начин. Тестирањето на овој комплекс навистина покажа одлични резултати. Имено, на полигонот Ахтубински врз воено-транспортен хеликоптер Ми-8, зајакнат со систем за ПеБ „Витебск“ е дејствувано со дури 20 ракети истрелани од ЛПРС „Игла“.

Основата на пакетот СМ3 претставува интеграција на новиот електрооптички комплекс СОЛТ-25, која според своите севкупни карактеристики претставува сериозен исчекор кога се во прашање овие системи. СОЛТ-25 претставува повеќеканален комплекс, кој покрај ТВ-канали, има и термовизиска камера и ласерски далечинометар. Благодарение на своите напредни функции, тој може успешно да детектира голем број на „точкести“ цели на сериозни растојанија и во сите временски услови, дење и ноќе. Се карактеризира со висок степен на автоматизација, што до крајни граници ја поедноставува работата на пилотот. Исто така, значително е подобрена и пилотската кабина на авионот која е збогатена со нов head-up дисплеј, како и со дополнителни екрани кои му помагаат на пилотот при контролата на статусот на главните системи на авионот.  

„Кога ќе се споредат овие два авиони, рускиот Су-25СМ3 преовладува во однос на брзината, но, исто така, и според уште една важна работа, затоа што напаѓачко-навигацискиот комплекс на овој јуришник е концентриран во „носот“ на авионот. Истовремено, тоа и ги ограничува неговите способности“, истакнува американскиот експерт за воени прашања и национална безбедност Чарли Гао.

Американски јуришник А-10 „Тандерболт“ и понатаму има предност кога станува збор за ракети опремени со оптоелектронски самонаведувани боеви глави кои се лансираат по принципот „истрелај и заборави“. Меѓутоа, овие ракети имаат еден голем недостаток, а тоа се современите противелектронски средства кои „научија“ како да излезат на крај со нив. Од друга страна рускиот јуришник Су-25СМ3 главно користи ракети класа „воздух-земја“ кои на целта се наведуваат со ласерски сноп отпорен на средства за ПеБ. Единствената ограничувачка околност во овој случај е што пилотот цело време  мора да ја држи на нишан својата цел, сѐ додека ракетата не ја доврши работата.

„Двата авиона имаат свои специфични предности. А-10 „Тандерболт“ е ориентиран кон примена на моќниот 30 мм ротациски топ и „паметни“ оптоелектронски ракети, додека Су-25 е фокусиран на прецизно неутрализирање на копнени цели со помош на воздухопловни бомби и наведувани проектили кои се наведуваат со ласерски сноп“, истакнува стручњакот.

При користење на материјалите на Russia Beyond задолжителен е хиперлинк до изворот од кој е преземен материјалот.

Повеќе возбудливи стории и видеа на Фејсбук страницата на Russia Beyond-Македонија
Дознајте повеќе

Овој веб-сајт користи колачиња. Кликнете овде за да дознаете повеќе.

Прифати колачиња